De Verzette Vlucht

vlucht

De hoteldebotel man had het leuk gehad. We hielden contact, maar omdat hij druk was met afspraken kwam een tweede date er nog niet echt van. Uiteindelijk verprutste hij de belangrijkste, vertrok naar vrienden en familie, en het werd wat stiller. Een paar dagen later berichtte hij dat hij aan me gedacht had daar op het platteland.

Toen ik vroeg wat de plannen waren, zei hij dat hij een date had staan, eenmaal terug in Amsterdam. Ik was niet dom genoeg om te vragen of die date met mij was, maar na die bewuste date wist hij te melden dat ik leuker was. Toen ik vroeg of er ergens dan nog tijd was voor mij, vertelde hij dat hij zijn vlucht naar huis al had verzet. Hij wilde me zien. De rest van de dag kwam er niet veel meer uit mijn handen. Er was een man die vluchten ging verzetten. Voor mij. Ik vond het moeilijk daar niet te veel in te lezen.

Hij haalde me op van het station en we liepen de donkere stad in, net als de vorige keer. We dronken wat, en kwamen uit bij een klein restaurantje. Buiten was het koud en binnen warm, gemakkelijk en eenvoudig. Ik had hem vragen willen stellen. Waarom hij wilde daten in een land waar hij niet woonde bijvoorbeeld. En of hij vaker vluchten verzette. Maar ik deed het niet, het hoefde niet. Iets met leven in het moment en zo.

Na het eten liepen we hand in hand de stad door, naar de Jordaan, voor een bruine kroegentocht. We gingen in en uit, dronken een biertje en gingen weer door totdat we bij zijn appartement uitkwamen, ruim na middernacht. De sessie van de vorige keer herhaalde zich, inclusief dezelfde gladde opmerking. We hadden seks door het hele huis, om uiteindelijk 2 uur voor de wekker zou gaan te gaan slapen. Hij hield zich aan me vast, maar ik sliep slecht. Ik had mezelf weer eens in een idioot parket gebracht.

We ontbeten snel de volgende ochtend. Hij moest zijn vlucht halen. We hadden het er kort over na zijn opmerking dat aan alle leuke dingen een einde kwam. En nee, hij meende het niet op die manier, maar hij moest nadenken over wat hij nu wilde, over het algemeen. Niet geheel onredelijk gezien hij nog maar net single was, de nasleep nog niet afgehandeld was, en wij überhaupt maar 2 dates gehad hadden. Wat kan je je dan helemaal toe-eigenen? Bovendien, ik was er met wijdopen ogen ingegaan.

Ik vond het moeilijk om verschillende redenen, maar we hielden contact, en het was niet de laatste keer dat ik hem zag. Vorig jaar zomer kwam ik hem tegen op een festivalletje in de stad. Ik zou liegen als ik zei dat dat onverwacht was, ik had het die middag op facebook voorbij zien komen en was volledig in de stress geschoten. Hij had niet verteld dat hij weer in het land was en ik zou toevallig naar dat festival gaan, na werk. Ik was make-uploos en met haren vast (want niet gewassen) naar werk gegaan die ochtend. Mijn vriendin wilde meteen door. Normaal gesproken geen probleem, maar nu had ik nog 20 minuten. Na een verhit consult met collega’s sprong ik onder de douche, leende make-up en haartroep en was nog nooit zo snel klaar geweest. Mijn vriendin deed het in haar broek toen ik het vertelde, in de auto.

Eenmaal daar spotten we elkaar binnen een kwartier. We kletsten een beetje bij, hij dronk mijn wijntje op, en we draaiden de hele avond om elkaar heen. Vriendin was onder de indruk van hem. Vriendin is nooit onder de indruk. Die avond ging ik gewoon naar huis, maar ik zag hem die zomer nog 2 keer. We hadden goede seks, maar ik kon beter afstand nemen van de praatjes. Ik had op de een of andere manier ook met hem te doen. Hij reisde al tinderend de wereld rond op zoek naar die grote break, maar het werd er allemaal niet makkelijker van.

We waren eerlijk tegen elkaar, over kleine en grote dingen die laatste keer in het donker. Hij vertrok midden in de nacht. De volgende dag liet ik hem weten dat ik het zo niet kon. Dat hij dingen met me deed die ik niet wilde, omdat hij er niet voor open kon staan. We namen afscheid en zeiden dat het voor nu was, maar we wisten allebei dat dat niet waar was.

Dit weekend zag ik hem lopen in Amsterdam. Ik wist dat hij er weer was. Hij zag me niet, en ik liet het zo, met buikpijn van de schrik.

You may also like

5 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *