Seks en Zeven Vette Jaren

zeven vette jaren seks

Vol goede moed ging ik afgelopen zaterdag op pad naar date 2 op de Parade. Voorzichtige twijfels die ik had (er is vast iets mis met hem/is hij zonder baard ook aantrekkelijk) waren opzij gezet. Elkaar eenmaal gevonden voor de ingang waar het net een meeting point leek, gingen we naar binnen. Hij stuitte onmiddellijk op een collega. De lol van daten in je eigen stad. Net als een paar dagen eerder kletsten we een eind weg. We aten wat, bezochten een voorstelling, dronken een wijntje onder de bomen toen het zachtjes begon te regenen. We zoenden een beetje. Hij moest wat bijgeleerd, kwam ik al snel achter. Uren later gingen we elk naar huis. Hij was onverminderd enthousiast.

Op zondag bleek dat we allebei niets te doen hadden. Een eten en filmavond werd gepland. Ik fietste door de stortbuien naar Lombok. Een beetje jammer van het witte t-shirt. Zijn huis beviel me. Mannelijk, maar niet bachelor-pad achtig. Geen zwart te bekennen. Ik durf zelfs te beweren dat zijn huis stijlvoller is dan het mijne, al is dat in mijn geval niet zo moeilijk. We kookten een pasta, dronken wat, en zetten uiteindelijk een film op die ook daadwerkelijk afgekeken werd. Ik ben niet zo van het hand in hand film kijken, maar hij blijkbaar wel.

De film eenmaal afgelopen, ging het los, zoals verwacht. Dat wil zeggen, het ging van start, maar stagneerde enigszins. Hij trok zich bovenop me, maar maakte geen verdere aanstalten. Toen ik uiteindelijk voorstelde de slaapkamer op te zoeken gaf hij daar gehoor aan, maar ging al vrij snel op zijn rug liggen. Nu ben ik de beroerdste niet en klim er wel bovenop, maar op een gegeven moment moeten die kleren uit, helemaal als de ander al vrijwel naakt is. Ook hier bleek al snel de reden; hij had moeite het voor elkaar te krijgen. Als ik hem ook maar enigszins losliet zakte alles weer in. Andersom deed hij zijn best, maar het matchte niet. Er was geen geiligheid. In een eerste keer zoek je spanning, vuurwerk, maar het lukte niet. Het was hem nog niet eerder gebeurd, maar hij leek weinig verbaasd.
Ik begon te vermoeden dat hij wellicht niet opgewonden raakte van mij. Plausibel, en mijn gevoelens doen daar geen pijn van. Shit happens, vertelde ik hem, en haalde mijn schouders op. Zeggen een beetje teleurgesteld te zijn is ook zo wat.

We kleedden ons weer aan, zetten nog een film op, maar na een mededeling van zijn kant dat hij moe was besloot ik naar huis te gaan. Hoewel niet ongemakkelijk was de sfeer er niet naar, en ik wilde in mijn eigen bed slapen. Op de fiets overdacht ik de zonde. Deze man vond me leuk, en ik had voorzichtig gedacht dat het voor de verandering, sinds lange tijd, wel eens wederzijds zou kunnen zijn. Maar dit zou een probleem zijn. Ik vind een fysieke match een noodzaak. Als het vanaf het begin een mismatch is begin ik er niet aan. Te veel goeie seks gehad om beter te weten, en genoeg slechte om niet te settelen. Eenmaal thuis had ik een app. Hij vond het weer een geslaagde date. Het feit dat hij niet in het minst uit het lood geslagen leek vond ik verdacht.

Inmiddels staat de volgende date, en wel voor morgen. Iedereen verdient een tweede kans, en ik hoop op zenuwen. Op zijn leeftijd kan het geen onervarenheid meer zijn. Wie weet herpakt hij zich en hoef ik niet te vragen waar het vandaan komt. Ik zie er zowaar een beetje tegenop.

Een dag later besloot ik na een kutopmerking en een lange periode van ups en downs (voornamelijk downs) een einde te maken aan mijn ‘relatie’ met mijn vaste scharrel slash friend with benefits van bijna een jaar. Het ging zoals verwacht op een nare manier. Hoewel de seks absoluut fantastisch was, en dat ook de reden dat het nog zo lang geduurd heeft, had ik een grens bereikt. Ik zal er later over bloggen.

Door deze twee zaken, en het laatste slechte seks debacle, bedacht ik me dat mijn zeven vette jaren wel eens voorbij zouden kunnen zijn. De afgelopen jaren heb ik geluk gehad. Over het algemeen genomen heb ik goede seks gehad, met zelfverzekerde mannen die wisten wat ze deden en niets hadden om zich voor te schamen. Hoe moeilijk het is iemand tegen te komen waarmee het loopt op alle vlakken weten we allemaal wel. Het lijkt toch altijd wel het een of het ander te zijn. Settelen voor die overige 20%.

In hoeverre doe je dat? Accepteer je een slechter seksleven maar wel iemand die daarbuiten alle boxjes aftikt? Ik neig naar nee. Morgen zal ongetwijfeld meer stof tot nadenken geven. Alsof de afgelopen slapeloze nacht nog niet genoeg was.

You may also like

Zin

4 reacties

  1. Oh Belle,

    Ik ken het fenomeen zo… waarom zou je settelen voor minder… en tegelijkertijd, bestaat er wel zoiets als meer of passend? En als je die leuke vent die alles tikt ontmoet, dan blijkt er iets anders mis… of je hoeft nooit meer te daten. en.. eerlijk is eerlijk, kun je hem niet nog wat bijbrengen in bed? Ik heb zat mannen gehad die van een 6- toch naar een 8,5 gingen. Als het gereedschap maar goed is? De slapeloze nachten herken ik. Ik kies nu voor een tussenoplossing. Mijn hart is nog niet vrij, maar mijn bed wellicht wel weer gevuld.
    Toch dat drankje binnenkort maar doen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *