Rare Dates

rare dates

Al struinende door Amsterdam afgelopen weekend, kwam ik terecht in Café Fonteyn, samen met een vriendin. Eenmaal aan de bitterballen realiseerde ik me dat ik hier al eens geweest was. Met een date. Een date die op z’n zachtst gezegd apart was, al kwam dat niet zozeer door de date zelf, maar door een vreemde move van de heer in kwestie. Welnu, na de vreemde dates en de slechte dates, zijn we aanbeland bij de categorie rare dates.

Het zou zo maar kunnen dat Elon mijn eerste date ever was. Nou ja, misschien niet ever, maar wel na een jaar or wat pauze waarin daten van offline naar online verschoof. We ontmoetten elkaar op de Nieuwmarkt, en doken de eerste bar in om de kou te ontsnappen. De Fonteyn dus. Elon tikte alle boxjes, ambitieus, eigen baas, fantastisch appartement (waar ik later achter zou komen) en een goeie kop. Het enige minpuntje was dat zodra hij zijn mond opendeed, hij een enorme babyface kreeg. Vraag me niet hoe. Ik val niet zo op mannen met babyfaces, maar als dat het enige was kon ik daar wel doorheen kijken.

We dronken gestaag door, en voordat we het wisten, had ik de laatste trein naar huis gemist. Zonder opzet. Het was een gezellige date, hij had een goed verhaal en die babyface was al een stuk minder storend. Hij stelde voor dat ik bij hem zou slapen. Ik wist dat ik geen keus had, maar vond het niet erg. Alles beter dan een koud Amsterdam CS, bovendien was een beetje actie ook alweer lang geleden, dus waarom niet?

We liepen naar huis, plukten wat aan elkaar. Hij bleek in een prachtig appartement te wonen op een toplocatie. Tot in de puntjes gestyled. We dronken wat water, bewonderden het uitzicht. Eenmaal binnen zoenden we wat, totdat hij door mijn haren streek en de legendarische woorden ‘ik zal een dekbed voor je pakken voor de bank’ sprak. Ik zette een stap achteruit. Had ik dat nu goed gehoord? Ja. Hij verdween naar de gang, en kwam terug met een dekbed en kussen. Ik was er onmiddellijk helemaal klaar mee. Ik sloeg zijn aanbod de bank op te maken af, pakte de stapel uit zijn handen en installeerde mezelf. Welke gezonde vent zei een vrouw die vrijwillig mee naar huis was gegaan op de bank te slapen? Met een ‘welterusten’ verdween hij naar de slaapkamer.

Ik was pissig. Ik had thuis een fantastische boxspring staan, en nu moest ik op een bank slapen. Dat was me nog nooit gebeurt. Het geen seks gebeuren zat me lang niet zo dwars als het slapen op de bank. Ik appte het hele verhaal naar een vriendin zodat ze wat leuks had om te lezen als ze wakker werd, en ging liggen. Het was half 5, over een uur of 3 ging de eerste trein. En daar ging ik inzitten.

Twintig minuten later hoorde ik hem de donkere woonkamer inkomen en mijn naam fluisteren. Ik had er al geen zin meer in en deed of ik sliep. Hij schuifelde wat rond, pakte uiteindelijk mijn(!) jas, en ging op het balkon staan roken. Hij kwam weer terug. Ik verroerde geen vin. Uiteindelijk viel ik in een korte slaap.

Toen mijn wekker ging, dronk ik een glas water, pakte m’n schoenen op, en sloop het huis door. Die hakken had ik binnen ook wel aan kunnen trekken, want hij snurkte als een houtzager. Ik zag hem, in het midden van zijn bed, uitgespreid als een zeester. Ik deed de deur zachtjes dicht. Het was de eerste, en tot nu toe enige, keer dat ik stiekem een huis uitsloop.

Uren later kreeg ik bericht dat hij me helemaal niet gehoord had die ochtend. Ik liet hem weten dat dat ook de bedoeling was geweest, en dat ik nog nooit op een bank had hoeven slapen bij een man thuis. Dat begreep hij wel. Hij was te dronken geweest, had een fout gemaakt en was niet in staat geweest het terug te draaien. Hij stelde voor het goed te maken. Ik bedankte.

Het is en blijft een goed verhaal. En die bank sliep uitstekend.

You may also like

7 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *