Psychedelische Wouter (2)

wouter

Zo’n anderhalve week na de eerste date zag ik Wouter weer. Hij zou naar Utrecht komen, al dan niet met wat van zijn geliefde psychedelica. Dat was een puntje van discussie. DMT ging absoluut niet gebeuren, en hoewel ik paddo’s best interessant vind, vond ik een tweede date niet de time and place. Hij was het er niet helemaal mee eens, maar besloot toch mijn grens te respecteren, al vermoedde ik dat het niet van harte ging.

Maar hij kwam, en we zakten neer op de vlonder aan de Singel. Hij kletste, oreerde over het heelal en aanverwante diepgaande zaken. Het was warm en ik kon mijn gedachten er niet bijhouden. Zijn fijne stem dwarrelde op me neer. Ik knikte af en toe, of stelde een vraag om hem op gang te houden. Uiteindelijk, toen hij er aan toe kwam te vragen hoe het mij ging, haalde ik mijn schouders op. Wat vertel je over je serieuze carriére dip na een speech over de eindigheid van het leven?

Halverwege de middag togen we naar mijn huis. Het excuus was te kijken wat ik in de koelkast had voor een barbecue. Ik liet hem fietsen. Zoals ik verwacht had lag er weinig in mijn koelkast, maar dan wilde hij wel de slaapkamer zien. We hadden seks met de deuren en ramen wagenwijd open. De buren zaten op het balkon en dat wist ik. Hij was gulzig, gunde zichzelf geen rust. Hij had geen aanwijzingen nodig en leek te willen zien hoe vaak hij me klaar kreeg. We drupten zweet op elkaar. Uiteindelijk duwde ik hem op zijn rug en dwong hem tot overgave.
Wouter keek me aan, toen we naast elkaar lagen. De lakens waren klam, er kwam geen zuchtje wind naar binnen. Hij zei niet veel, maar hield me stevig vast.

Later, na een stop bij de supermarkt, zaten we in het park met een barbecue en zijn biologische vlees dat ik in de gauwigheid betaald had, evenals de rest van de benodigdheden. Hij vroeg dingen waar ik geen antwoord op had, dingen waar ik niet over na wilde denken en waarvan ik een beetje dichtsloeg. Ik kon hem maar halverwege ontmoeten. Liggende in het gras stelde hij zich enorm kwetsbaar op, alweer. Ik wist niet of hij hetzelfde van mij verwachtte en had het er moeilijk mee. Kwetsbaarheid is intiemer dan seks. Je kleren uittrekken is makkelijk, een naakt lichaam zegt niets. Maar als je iemand écht binnenlaat, iemand waarvan je niet weet hoelang hij blijft, is het dan de moeite waard om te investeren? In hoeverre geef je jezelf bloot aan iemand die je daar keihard op beoordeelt, omdat hij je nog niet kent?

Hij ging naar huis die avond. We namen afscheid bij het station, en ik fietste met een onbestemd gevoel naar huis. Het zat me niet lekker. Toen de voordeur achter me dichtviel, liepen de tranen over mijn gezicht. Ik was hier al honderd keer geweest. Ik kon maar niet over die valkuil heen komen, hij was weer te diep en te zwart gebleken. Ik huilde, omdat de dag intens was geweest, Wouter intens was en ik aan alles voelde dat ik iets gegeven had wat ik niet terug ging krijgen. Dat hij iets met me deed waar ik me geen raad mee wist en dat dat andersom niet zo zou zijn. Ik huilde, huilde mijn make-up eraf.

Mijn vriendin appte. Ze zat er helemaal doorheen en kon niet alleen zijn. En ik was zo moe, zo moe. Ik veegde mijn gezicht schoon, stapte met een naakt gezicht weer op de fiets en op de trein. Ze wachtte me op, en zag het aan me.
Wijn moest er komen, en wijn kwam er, en we verdronken onszelf een beetje.

You may also like

3 reacties

  1. Mooi geschreven 🙂
    Iemand die vragen stelt waar je over na moet denken, vind ik iets moois! Maar als hij triestig is, blijft dat onbestemde gevoel. Komt er een 3de date?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *