Gedumpt

gedumpt

De vorige keer schreef ik over Chris, en het naderende gesprek. Inderdaad, ik werd gedumpt.

We spraken weer af in de Zaak. Ik vond het wel passend, een eerste en laatste date op dezelfde plek. Ik besloot om de afspraak toch door te laten gaan alhoewel ik niet zo’n zin had. Ik wilde weleens zien hoe hij het aan zou pakken. Hij was te laat, maar toen hij aankwam, had hij een jasje aan. Ik had hem nog nooit in een jasje gezien.

Het werd een beetje ongemakkelijk toen hij dacht dat ik wel op zou staan om hem een zoen te geven, zoals gebruikelijk. Dat deed ik niet (ja doei) en hij ging een beetje schutterig zitten. Ik wachtte af, en hij besloot met de deur in huis te vallen. Ik moest een beetje lachen toen hij het riedeltje afdraaide wat ik onderhand kan dromen. Ik was heel leuk, er was zeker een klik, maar de timing was niet goed. Hij wist niet wat hij wilde, zijn hoofd zat vol, hij werd misschien ontslagen, hij wilde misschien gaan reizen, you name it.

Ik zei niet veel. Ik had het allemaal al eens eerder gehoord, en had geen zin om me kwetsbaar op te stellen door te zeggen dat ik het jammer vond. Niet willen is niet willen. Hij wilde graag dat ik het hem zou laten weten als ik in de buurt zou zijn, want hij wilde wel gewoon af en toe drankjes doen. Ik best geloof dat hij dat meende, maar toch ben ik dat niet van plan. Lijkt me nergens voor nodig.

Na een uurtje namen we afscheid. De manier waarop hij het afhandelde was netjes, ik kan niet anders zeggen, maar ik vond het zeker wel jammer. En hoewel ik deze best had gewild, aan een dood paard trekken doe ik niet.

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *