De Eerste

Ik date al drie jaar. Soms een beetje serieus, soms een beetje voor de lol, van Tinder tot Bumble, alle apps heb ik wel geprobeerd, en alles heb ik wel zo’n beetje voorbij zien komen. En toch, na al die tijd, zit ik nu in mijn eentje op zondagmiddag naar de sneeuw te staren.

Als vrouw die de dertig al een poosje geleden gepasseerd is en geen kinderwens heeft, is het wellicht nog lastiger. Mannen zijn bang iemand tegenover zich te krijgen die morgen nog moeder wil worden, en voor mij vallen mannen met kinderen meteen al af. Daarbij; bagage hebben we allemaal, hoe je ermee omgaat is allesbepalend.

Ik date dus aardig wat af. Ik vind mezelf geen moeilijke date, ik klets wel en ben van mening dat iedereen wel iets heeft wat hem interessant maakt. In het ergste geval zou je dan op z’n minst een gezellige avond moeten hebben, maar de realiteit werkt zo niet natuurlijk.

Bij sommige mannen had ik goeie hoop dat er meer inzat, van veel mannen wist ik meteen van niet, en weer andere mannen nam ik mee naar huis voor de nacht. En waarom niet? Een volwassen vrouw moet doen waar ze zin in heeft in dat opzicht, ik heb een broertje dood aan vooroordelen.

En dus, welkom. Ik zal met brute eerlijkheid bloggen over mijn dates, de mannen die wel en niet mee naar huis gaan, de twijfels, gevoelens, tranen en hoop die daarbij horen. Het heden en verleden, want mocht het even stilstaan, de afgelopen drie jaar is er genoeg materiaal aangeleverd.

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *