De Afgeserveerden

Soms staat het leven een beetje in de weg. Na het zoveelste buitenland tripje, etentjes en erachter komen dat ik samen met een ‘bevriende’ collega op dezelfde functie aas, bleef er nergens anders meer tijd voor over. Arme ik. Maar goed dat ik in m’n vorige blog schreef over selectiever daten, dat zou ik dan nog enigszins als excuus kunnen gebruiken. Heb ik dan helemaal stilgezeten? Nee hoor. Ziehier de afgeserveerden.

Met nummer een was ik al een poosje berichten aan het uitwisselen. Al langer dan ik normaal gesproken doe. Langer dan een dag of 4 dus, kort genomen. Aan de ene kant irriteerde het me, want hij vroeg me niet uit, en ik vind ook dat daten weten is, en aan de andere kant was ik vastbesloten niet terug te vallen naar oude gewoonten. En dat betaalde zich uit. Het gesprekje voltrok zich op een dinsdagochtend en ging ongeveer als volgt:
Hij: Wat ben je aan het doen?
Ik: Nou eh, werken. Jij dan?
H: Ik ben thuis, net maar een wodka’tje ingeschonken voor de kater
I: Ah. Heb je geen baan waar je verwacht wordt?
H: Neuh, ik doe af en toe wat klusjes voor een neef
I: En je drinkt om 11 uur ’s ochtends
H: Hahaha, als ik een kater heb wel ja
Ziehier de kogel die ik ontweek. Een werkloze man die nog voor het middaguur aan de wodka zat, kater of geen kater. Normaal gesproken had ik hem 25 berichten eerder al gevraagd een biertje te doen. In dit geval was ik redelijk blij met mezelf.

Nummer twee stelde voor, na een kort maar leuk gesprekje, een drankje te gaan doen. Hij woonde ook in Utrecht, het was lekker weer en ik dacht; waarom niet. Ik vergeet voor het gemak even mijn net gemaakte regel. Ik liet hem een voorstel doen. Zijn voorstel was dat ik wel naar zijn huis kon komen, hij had nog een goede fles wijn koud staan. Op mijn opmerking dat ik niet het soort vrouw ben dat meteen naar zijn huis zou komen (hij was bij lange na niet aantrekkelijk genoeg om dat voor elkaar te krijgen) kwam de suggestie dat hij ook wel naar mij kon komen dan. Hij begreep het niet helemaal. Toen ik ook daarop negatief reageerde, vroeg hij wat ik dan wilde voorstellen. Ik stelde voor de avond af te blazen, en aldus geschiedde.

Samengevat denk ik dat het helemaal niet erg is om nog steeds af en toe snel te daten, maar dat het ‘coveren’ van de basics toch wel het nodige onkuid eruit haalt. Van een werkloze man voel je niets, dus prima voor een nachtje, maar uiteindelijk gaat dat niet hetgeen zijn waar ik na een jaar nog nat van word.

Over nat worden gesproken; ik heb eens nagedacht of ik explicieter kan en wil zijn over het seksdaten (voor het gemak is elke date die op seks uitdraait maar even een seksdate) en het antwoord is ja. Veel van die verhalen zijn namelijk te goed om niet te delen. Ze zullen vooralsnog gefiled worden onder de Scharrel Files, dus kunnen vermeden worden!

You may also like

8 reacties

  1. Je blijft wel heel moedig proberen. Ik probeer niets, eigenlijk. Ik wacht tot ‘hij’ eens uit de hemel komt vallen. Dus ondanks alle fratsen waar je zo fijn over schrijft, toch even zeggen: je doet dat goed.

  2. Hehe, heel herkenbaar. Ik luister ook vaak goed naar mijn onderbuik gevoel. Heb ook eens een date (met een ontzettend leuke knappe kop) afgezegd. Die begreep ook niet helemaal dat het niet op schiet om gelijk thuis af te spreken. Leuk om je blogs te lezen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *