Chris

chris

Kort nadat ik begin april schreef dat ik weer terug was, leek het er even op dat ik wat te voorbarig was geweest. Ik was namelijk net begonnen met het daten van Chris. Na een wat trage start kwam de boel toch een beetje op stoom en bedacht ik me op een gegeven moment; ‘hee, deze wil ik wel’ Maar aangezien ik dit vertel, kunnen jullie wel raden wat de afloop is.

Op een van die heel koude avonden waarop het moeilijk was een warm huis te verlaten, trok ik twee paar handschoenen over elkaar aan, en stapte op de fiets, naar de Zaak. Hij was er al. Hij bleek een klein beetje kleiner dan ik, maar met een bos haar die beter was dan de mijne. We gingen achterin zitten, en toen we aan het eind van de avond opstonden omdat hij naar huis moest, vond ik er nog niet zoveel van. Ik zei wel ja toen hij buiten vroeg om een tweede date. Het was best een leuke kerel, goeie babbel en ik moest om hem lachen. Ik zou het wel zien.

Date twee kwam met enige vertraging na een afzegging van zijn kant, maar die was uiteindelijk leuk en makkelijk. We aten wat, hielden een mini kroegentocht en tegen middernacht kondigde hij aan dat hij toch niet helemaal beter was van zijn griep. Ik begreep de hint en na schaamteloos gezoen in het TL verlichte tramhokje op het Leidsplein stapte in in de tram en trein naar huis. Ik twijfelde een beetje; ik hou niet van wachten op seks. Eerdere ervaringen leerden me dat mannen die lang wachten wellicht iets te verbergen hebben, en bovendien wil ik eerst weten of dat ook klikt voordat ik investeer. Maar goed, het was date twee, ik moest niet zeuren.

De seks was date drie, dan toch. Chris had niks om zich voor te schamen, het was prettig maar niet spetterend, maar ik besloot dat er potentie in zat. Hij liet kort erop van zich horen terwijl hij zelf op vakantie was, en ik vond dat hij het me makkelijk maakte. Ik had geen stress of ik wel leuk was, of hij nog iets van zich zou laten horen en ik voelde me een vreemdsoortig gerust.

Er volgden nog een paar dates, maar de traagheid sloop erin. Er zat steeds wat langer tijd tussen, en ik merkte dat het enthousiasme wat afnam. Ik liet het een beetje voortduren, hopende dat ik het misschien toch eens bij het verkeerde eind zou hebben. Toch confronteerde ik hem ermee. Ik doe niet aan twijfelaars, en een vriendin had heel zinnige dingen gezegd.

Hij gaf me gelijk, maar gaf toe dat het geheel aan hem lag. Er waren andere factoren, maar hij kon me niet geven wat ik wilde. Na mijn relativerende reactie stelde hij voor om er face to face over te praten.
Ik vond het netjes van hem, en stemde toe, alhoewel ik weinig zin heb in een dump gesprek.

So there you have it, woensdag word ik gedumpt, door een prima kerel, die me gaat vertellen dat ik super leuk ben, maar dat hij het toch niet voelt blah blah blah blah. Zin in!

You may also like

3 reacties

  1. Leuk vooruitzicht, zo’n gesprek, en wie weet: de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Desalniettemin zou ik mijn geld niet durven inzetten op een goede afloop van dit avontuur.

  2. Ugh, zo vervelend om op zo’n gesprek te zitten wachten als je toch al ongeveer weet wat de afloop is. Maar inderdaad wel netjes van hem, al ben je daar in zo’n geval niet zoveel mee. Ik heb onlangs echt exact dit date-parcours afgelegd, haha, was nogal herkenbaar ­čśë Maar goed, beter de korte pijn dan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *